|
|
پژوهشكده سبز دانشگاه قم
محيط زيست منبع خداداد و تجديدناپذيري است كه متضمن بقاي نسلهاي آينده ميباشد. از اين روي اهميت حفظ و بقاي آن به عنوان يك ضرورت اساسي در كليه كشورها و فرهنگها مورد توجه است. آلودگيهاي گسترده و روزافزون منابع زيستمحيطي به عنوان يكي از بغرنجترين چالشها، جهان امروز و سلامت بشر را تهديد ميكند. آلايندههاي گوناگوني ميتوانند باعث آلودگي منابع زيستمحيطي شوند. به همين منظور جهت شناسايي منابع مختلف آلاينده و يافتن راهكارهاي مناسب جهت رفع آلودگي و جلوگيري از آلودگي بيشتر تحقيقات گستردهاي در زمينههاي مرتبط با محيط زيست انجام ميشود.
صنعتي شدن كشور در چند دهه گذشته همراه با افزايش نرخ سريع جمعيت و نياز به تامين امكانات مورد نياز آنها باعث شده است تا منابع محيط زيستي كشور شديداً مورد تهديد قرار گيرند. در همين راستا، فشار مضاعفي به اكوسيستمهاي شكننده زيست محيطي همچون جنگلها، رودخانهها، درياها، منابع آب زيرزميني و ... وارد شده است. از آنجا كه در گسترش فعاليتهاي صنعتي، كشاورزي و محدودههاي شهري و روستايي بحث توسعه پايدار مد نظر قرار نگرفته است، امروزه مشاهده ميشود كه بسياري از منابع تجديدناپذير ملي كشور به دليل افزايش بار آلودگي از حيز انتفاع ساقط شدهاند. از اين جهت در راستاي شناسايي منابع آلاينده و ارائه راهكارهاي مناسب جهت رسيدن به توسعه پايدار، نياز به تحقيقات كاربردي و بنيادي زيستمحيطي در كشور شديدا مدنظر قرار گرفته است. ادامه... |
|